Hırsızın Günlüğü

Ailem tarafından terk edilmiş olduğum için, bu durum erkeklere karşı duyduğum ilgiyle, bu ilgiyi hırsızlıkla, hırsızlığı da suç işlemek ya da suç işlemekten hoşlanmakla ağırlaştırmak bana zaten doğal geliyordu.

“Büyük bir beğenilme merakı”: İşte, benim en uçtaki inceliğim bu. Bu kitap, hırsızın Günlüğü: Olanaksız hiçliğin ardından koşma.

Ahret mutluluğuna erişmek için gerekli üç erdem; inanç, umut ve Tanrı sevgisi.

Ozan dünyayı tüketir. Ama bir başka dünya öneriyorsa, bu ancak kendi kafatasının yarattığı bir dünya olabilir.

Ahlakçıların iyi niyeti onların namussuzluk dedikleri bendeki şeye çarpıp kırılıyor. Bir eylemin yol açtığı kötülük yüzünden iğrenç olduğumu bana kanıtlayabilirse de, bu eylemin içimde uyandırdığı ezgiye göre, onun güzelliğine, inceliğine yalnızca ben karar verebilirim, yalnızca ben onu reddedebilirim ya da kabul edebilirim. Beni doğru yola kimse geri götüremez.

Eylemleri tamamlanıncaya kadar izlemek gerek. Çıkış noktaları ne olursa olsun; son, güzel olacaktır. Bir eylem yalnızca tamamlanmadığı için aşağılıktır.

Suçlunun, kendini haklı gösterecek bir neden bulması kolaydır; yoksa nasıl yaşayabilirki? Bu nedeni gururundan çıkarır suçlu. Öfkenin olduğu gibi gururun da olağanüstü bir yaratma gücü olduğunu bir kenara kaydedin! O, utancın içine gururla gömülür. gurur en cesurca özgürlüğün belirtisini dile getiren bir sözcüktür. Utancının içine, kendi tükürüğünün içine girip burada öyle bir ipek döker ki bu ipek onun kendi gururudur. Bu giysi doğal bir giysi değildir. Suçlu onu kendisini koruması için dokumuştur ve de güzelleşmek için lal renginde dokumuştur. Suçluluktan yoksun gurur olmaz. Eğer gurur en cesur özgürlükse - Tanrı’yla kılıç dövüşü yapan Lucifer-, eğer gurur içinde suçluluğunun dikeldiği, kumaşı bu suçlulukla dokunmuş harika bir paltoysa, suçlu olmak isterim. Suçluluk özgünlüğe yol açar (karışıklığı ortadan kaldırır.) ve suçlu katı yürekliyse (çünkü bir suçu işlemiş olmak yetmez, ona layık olmak ve onu işlemiş olmaya layık olmak gerekir), bir yalnızlık kaidesinin üstüne çıkar. Yalnızlık bana verilmemiştir, onu ben kazanırım.

Orospular yerlerinde yoksa, polisler yakında demektir. “Orospuların olmadığı yerde polisvardır” der bu çevrenin bir aferizi?