Homoludens

Ölüm bilinci kavramı üzerinde de duran Huizinga, bunu bireyciliğe bağlamıştır. Ona göre ölüm bilinci toplumsal örgütsüzlük dönemlerinde belirir. Çünkü böyle zamanlarda bireysel seçim, toplumsal değerlere kendiliğinden gösterilen uyumun önüne geçer.

Ama oyunu kabul etmek, istense de istenmese de tini kabul etmektir. Çünkü özü ne olursa olsun, oyun, madde değildir. Sadece güç etkileri tarafından yönetilen bir dünyaya ilişkin determinist anlayışın bakış açısından oyun, kelimenin tam anlamıyla superabundans’tır, yani gereksizdir.

Oyun dahil eder ve serbest bırakır. Özümler. Yakalar, başka bir ifadeyle cezbeder. İnsanın nesnelerde gözlemleyebildiği ve hatta ifade edebildiği şu en yücesinden soylu iki nitelikle dopdoludur: ritim ve armoni.

Eski bir Çin doktrinine göre, dans ile müziğin amacı evreni kendi yolunda tutmak ve doğayı insana yararlı olmaya zorlamaktır. O yılın refahı, mevsimleri karşılayan şenliklerde düzenlenen müsabakalara bağlıdır. Eğer bu toplantılar yapılmazsa, ürünler olgunlaşmayacaktır.